Βρίσκεστε εδώ: Home Διαταραχές-Καταστάσεις Διπολική διαταραχή Πως να βοηθήσεις κάποιον δικό σου με διπολική διαταραχή

Πως να βοηθήσεις κάποιον δικό σου με διπολική διαταραχή

 

Εάν κάποιος ενδιαφέρεται για έναν φίλο ή για μέλος της οικογένειάς του, μπορεί να τον βοηθήσει προκειμένου να βρει την κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία.

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που μπορούν να κάνουν η οικογένεια και οι φίλοι για ένα άτομο με Διπολική Διαταραχή είναι να ενημερωθούν σχετικά με την ασθένεια. Συχνά, άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη ή που βιώνουν το σύνδρομο της μανίας ή διακυμάνσεις στη διάθεσή τους, δεν αναγνωρίζουν τα συμπτώματα στον εαυτό τους. Εάν κάποιος ενδιαφέρεται για έναν φίλο ή για μέλος της οικογένειάς του, μπορεί να τον βοηθήσει προκειμένου να βρει την κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία. Αυτό, βέβαια, μπορεί να περιλαμβάνει τη βοήθεια προς το άτομο να βρει κάποιον γιατρό ή θεραπευτή και να του κανονίσει ένα πρώτο ραντεβού. Επίσης, μπορεί να χρειαστεί να τον συνοδεύσει στο πρώτο του ραντεβού για υποστηρικτικούς λόγους. Οφείλει να ενθαρρύνει το άτομο να μείνει «πιστό» στη θεραπεία. Και φυσικά, πρέπει το άτομο να επιβεβαιώνεται διαρκώς ότι με το πέρασμα του χρόνου και την κατάλληλη βοήθεια θα νιώσει καλύτερα. 

Είναι, επίσης, πολύ σημαντική και η συναισθηματική - ψυχολογική στήριξη. Κάτι τέτοιο περιλαμβάνει την κατανόηση, την υπομονή, την επιμονή, τη στήριξη και τη συνεχή ενθάρρυνση. Κάλεσμα του ατόμου για συζήτηση και προσεκτικό άκουσμα όσων έχει να πει. Από την άλλη μεριά, βέβαια, το πρόσωπο στήριξης του ατόμου με διπολική διαταραχή, οφείλει να αντιστέκεται στην ενδεχόμενη τάση του να λειτουργήσει σαν θεραπευτής ή στο να προσπαθήσει να δώσει απαντήσεις στις ανησυχίες του θεραπευόμενου. Συχνά χρειαζόμαστε άτομα απλά και μόνο για να μας ακούσουν. Έτσι, το άτομο που συμπαραστέκεται στο θεραπευόμενο, δεν πρέπει να καταπιέζει τα συναισθήματα που εκείνος εκφράζει, αλλά να καταδεικνύει τις αλήθειες και να προσφέρει ελπίδα. Για το λόγο αυτό, μπορεί να παρακινήσει το άτομο που πάσχει από κατάθλιψη για βόλτες, εξόδους, στον κινηματογράφο για ταινίες καθώς και σε άλλες δραστηριότητες, και να επιμένει ευγενικά σε περίπτωση που η πρώτη του πρόσκληση απορριφθεί.

 Ακόμη, συχνά αποτελεί καλή ιδέα για το άτομο με διπολική διαταραχή να σχεδιάσει ένα πλάνο σχετικά με το πότε μπορεί να βιώνει σοβαρά μανιακά ή καταθλιπτικά συμπτώματα. Ένα τέτοιο πλάνο μπορεί να περιλαμβάνει την επικοινωνία ή τα ραντεβού με το γιατρό του ατόμου, την ανάληψη ελέγχου των πιστωτικών καρτών ή των κλειδιών αυτοκινήτου, ή ακόμα και την αυξημένη επικοινωνία με το άτομο μέχρι να περάσει το σοβαρό επεισόδιο. Το σχέδιο αυτό οφείλει να μοιραστεί με ένα εμπιστευτικό πρόσωπο της οικογένειας και/ή ένα φίλο του ατόμου. Ωστόσο, πρέπει κανείς να κρατάει στο μυαλό του ότι τα άτομα με διπολική διαταραχή, όπως και όλοι οι άνθρωποι, έχουν καλές και κακές μέρες. Συνεπώς, το να έχει κανείς άσχημη διάθεση μια μέρα, δεν αποτελεί απαραίτητα και ένδειξη ενός σοβαρού επεισοδίου που ακολουθεί.

 Ποτέ δεν θα πρέπει κανείς να αγνοεί τις ενδείξεις σχετικά με τάσεις αυτοκτονίας. Απεναντίας, πρέπει πάντα να αναφέρονται στο θεραπευτή του ατόμου, και να μην υπάρχει υπόσχεση εμπιστευτικότητας στο ότι «όλα θα πάνε καλά» αν το πρόσωπο αναφοράς θεωρεί ότι ο θεραπευόμενος είναι πολύ κοντά στην αυτοκτονία. Αν υποψιαστεί ότι είναι πολύ πιθανό ο θεραπευόμενος άμεσα να βλάψει τον εαυτό του, θα πρέπει αμέσως να ειδοποιηθεί ο γιατρός του. Και βέβαια, οφείλει κανείς να επιβεβαιώσει ότι το άτομο συζητάει αυτά του τα συναισθήματα με τον/την γιατρό του.